زِ ورزش مَیاسای


تَنِ زنده والا به وَرزَندگی است         که ورزندگی،مایه ی زندگی است

به سختی دهد مردِ آزاده، تَن         که پایانِ تن پروری،بندگی است

کسی کو توانا شد و تندرست        خِرَد را ب مغزش فروزندگی است

زِ ورزش، مَیاسای و کوشنده باش    که بُنیادِ گیتی به کوشندگی است

نیاکانت را ورزش آن مایه داد           که شهنامه زایشان به تابندگی است

تو نیز از نیاکان، بیاموز کار             اگر در سَرَت شورِ سرزندگی است


((محمّد تقی ملک الشّعرا بهار))